
“Seni sonsuz bir güçle seviyorum”
Yazar ve TV programcısı Esin Alçıoğlu, 11 yaşındaki Arel’e işte böyle sesleniyor: “Seni sonsuz bir güçle seviyorum. Bu güç de her şeye yeter.”
Sizi kısaca tanıyabilir miyiz?
Doğma büyüme İzmitliyim. Edebiyat alanında eğitim aldım ve aynı alanda yüksek lisansımı tamamladım. Dilbilim ve çocuk kitapları alanında dört kitabım var. Çeşitli dergilerde köşe yazarlığı ve dijital bir kanalda kültür-sanat ve hayatın içinden konuları ele aldığımız bir program hazırlayıp sunuyorum. Evliyim ve Arel’in annesiyim.
Onu ilk gördüğünüz anda ne hissettiniz?
Ahh…Bana karşıdan gösterdiler ve bıyık altından gülümsemesini gördüm. O an doğumun bütün acıları geçti ve ben de ona gülümsedim.
Sizce anneliğin en keyifli yanı nedir?
Koşulsuz sevdiğiniz ve sevildiğinizi hissetmek.
Peki, annelikte en çok zorlandığınız duygu?
Tabii ki endişe. Ya ona benim kontrolüm dışında kötü bir şey olursa duygusu çok zorlayıcı.
Kokusu size ne hissettiriyor?
11.5 yaşına geldi Arel ama hala mis gibi kokuyor. Her okuldan aldığımda boynunu koklarım ve bütün günün olumsuz taraflarını geride bırakırım. O da o kadar alışık ki hemen boynunu uzatır bana.

Birlikte neler yapmaktan hoşlanırsınız?
Yaşına göre her sene birlikte yaptığımız aktiviteler değişiyor tabii ki. Bu aralar en büyük tutkusu tenis ben de eski tenisçilerden biri olarak her fırsatta kortlarda onu yalnız bırakmamaya çalışıyorum.
Çocuğunuza baktığınızda kendinizden en çok hangi parçayı görüyorsunuz?
Benim 11 yaşımdaki görüntümün aynısı. Resmen o yaşıma dönüyorum ona baktığımda. “Gel çocukluğuma sarılayım” diyorum, gülüşüyoruz.
Anne olmadan önce, “asla yapmam” dediğiniz neleri yaptınız?
“Paketli ve işlenmiş gıdalar asla yedirmem” diyordum. Dört yaşına kadar başardık ancak 4 yaşında katıldığı bir doğum gününde bizsiz bir sosyal hayata resmen başladı ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı ama yeni anneler üzülmesin dört yaşına kadar beslenme çok önemli, ileride geçireceği hastalıkların temeli ilk dört yıldaki beslenmeyle atılıyor. Sonrası için biraz esnemek çok da önemli değil uzmanlara göre.
Anne olmadan önceki ‘siz’ ile bugünkü ‘siz’ arasında en büyük fark nedir?
Anladım ki ben anne olmadan önce hiçbir şeyden sorumlu değilmişim. Hep öyle sanmışım. O ana kadar herkesten ve her şeyden vazgeçilebilirmiş oysa ki. Şimdi ise hiçbir koşulda terk edemeyeceğim asıl sorumluluk var kalbimde.
Çocuğunuzun sizi ‘nasıl bir anne’ olarak tanımlamasını isterdiniz?
“Annem güçlü ama yumuşak kalpli. Beni korur ama özgür olmama da izin verir. Gerektiğinde sınır koyar ama beni hep anladığını hissederim. Onunla her şeyi konuşabilirim.”
“Annem kimseye kendini ispatlamak zorunda olmadığını bana öğretti.”
“Zor zamanlarda bile dimdik durmayı ondan gördüm.”
“Hem eğlenmeyi bilir hem de hayatın ciddiyetini dengeler.”
“Beni sadece büyüten değil, bana karakter kazandıran biri.”
Ve belki en kıymetlisi: “Annemin yanında kendim olabiliyorum.”
Çünkü çocuklar için en kalıcı şey mükemmel bir anne değil; yanında güvende ve kabul edilmiş hissettikleri bir anne.
Hayata dair ona verdiğiniz en önemli öğüt nedir?
Ne olursa olsun adının anlamı gibi dürüst ve vicdanlı ol.
Yıllar sonra okuduğunda, ona bu satırlardan ne söylemek isterdiniz?
Sevgili Arel, ben mükemmel bir anne olmaya çalışmıyorum. Yalnızca senin kendini güvende, değerli ve özgür hissettiğin bir alan yaratmaya çalışıyorum. Senden hiçbir beklentim yok. Seni korumak kadar hayata hazırlamak da görevim. Bazen hata yapmana izin veriyorum çünkü hayatın öğretici gücüne çok inanıyorum. Benim için en önemli şey yıllar sonra bile her şeyini bana anlatabilmen. Seni sonsuz bir güçle seviyorum. Bu güç de her şeye yeter.