
“Anne olduktan sonra anneleri daha iyi anladım”
Çocuk cerrahisi uzmanı Op. Dr. Arzu Özyer Bektaş için annelik; sadece bir duygu değil mesleğine de yön veren bir dönüşüm… “Ameliyathanenin diğer tarafını artık gerçekten anlayabiliyorum” diyen Arzu Özyer Bektaş, bir hekim olarak sahip olduğu bilgiye, bir annenin şefkatini eklediğini söylüyor. Kızı Berrak’la birlikte hem büyüyen hem de derinleşen bu yolculuk; sevginin, kaygının ve koşulsuz bağlılığın en gerçek hali…
Sizi kısaca tanıyabilir miyiz?
Aslen Artvin Şavşatlı bir çocuk cerrahisi uzmanıyım. Tıp fakültesinden mezun olduktan sonra çeşitli illerde görev yaptım, kariyerim beni İzmit’teki kendi muayenehaneme kadar getirdi. ‘Kocaeli Sünnet’ markası altında, 0-18 yaş grubundaki çocukların cerrahi hastalıklarının tanı ve tedavisiyle ilgileniyorum. Özellikle sünnet operasyonlarını sadece teknik bir cerrahi işlem olarak değil, bir çocuğa hayatındaki ilk büyük deneyimi kusursuz ve travmasız yaşatmak amacıyla, ‘anne şefkatiyle’ gerçekleştiriyorum. Aynı zamanda Berrak’ın annesiyim.
Onu ilk gördüğünüz anda ne hissettiniz?
Hamileliğim biraz zor geçmişti. Kaybetme korkusu çok yoğundu. Kızımın doğumdaki ağlama sesini duyduğum anda hayatımın artık eskisi gibi olmayacağını anladım. Mutluluk, sevinç ve büyük bir rahatlama… Hepsi aynı anda iç içeydi.
Sizce anneliğin en keyifli yanı nedir?
Tarifi ve karşılığı olmayan o sevgi… Ve birlikte büyümek. Onunla birlikte her yaşta, her dönemde yeni şeyler öğrenmek, her defasında farklı bir heyecan yaşamak.
Peki, annelikte en çok zorlandığınız duygu nedir?
Mesleki kaygılarım beni en çok zorlayan duygu oldu. Özellikle küçükken başına bir şey gelir diye sürekli korumacı davranmak… Kazalar, düşmeler gibi durumlar hep aklımdaydı. Büyüdükçe zorluklar da değişti. Son dönemde yaşananlar hepimizin kaygısını daha da artırdı. En büyük duam, hayatı boyunca iyi insanlarla karşılaşması.
Kokusu size ne hissettiriyor?
Kokunun bizim için çok özel bir hikâyesi var. Küçükken onu öpüp kokladığımda “Keşke bu kokuyu saklayabilsem” derdim. Berrak da bana “Saçımı yıka, kokumdan parfüm yap” derdi. Keşke yapabilseydim… Onun kokusu benim için huzurun ve mutluluğun en saf hali.

Birlikte neler yapmaktan hoşlanırsınız?
Gezmeyi çok seviyoruz, özellikle yurt dışı seyahatlerinde çok eğleniyoruz. Yeni yerler keşfetmek, yeni tatlar denemek bizim için çok keyifli. Yaş aldıkça paylaştıklarımız da değişiyor. Son zamanlarda birlikte tiyatro izlemek ve sonrasında üzerine konuşmak çok hoşumuza gidiyor. Bir de onun maçlarını izlemek benim için ayrı bir mutluluk. Aslında onunla yaptığım her şey beni mutlu ediyor.
Çocuğunuza baktığınızda kendinizden en çok hangi parçayı görüyorsunuz?
Aslında birçok özelliğimiz farklı ama onun sayesinde hayata başka bir açıdan bakmayı öğreniyorum. Vicdanlı olması, tam bir Cumhuriyet genci olması, adalet duygusu, doğaya ve hayvanlara verdiği değer… Bunların hepsinde kendimden izler görüyorum.
Anne olmadan önce “asla yapmam” dediğiniz neleri yaptınız?
Aslında annem gibi, çocuğunu özgür bırakan bir anneyim. Ama daha az kaygılı olacağımı düşünürdüm. Bir de bazı şeyleri düşündüğümden daha erken vermek zorunda kaldım. Örneğin telefon… “Liseden önce asla almam” diyordum ama pandemi nedeniyle ortaokulda almak zorunda kaldım.
Anne olmadan önceki ‘siz’ ile bugünkü ‘siz’ arasında en büyük fark nedir?
En büyük değişim mesleğimde oldu. Daha önce anne babaları anladığımı düşünürdüm ama Berrak’tan sonra ameliyathanenin diğer tarafını gerçekten anlayabildiğimi fark ettim.
Önceden de çok anlatan, iletişimi güçlü bir hekimdim ama annelikten sonra her şey çok daha farklı bir anlam kazandı.
Bir de eskiden dualarımda hep ailem olurdu. Berrak’tan sonra ona, sevdiklerime ve kendime dua etmeye başladım; onun bana ihtiyaç duyduğu sürece sağlıklı olmayı diledim.
Çocuğunuzun sizi nasıl bir anne olarak tanımlamasını isterdiniz?
“Ne olursa olsun ne yaparsam yapayım, en güvendiğim kişi annemdir.
Annem her zaman yanımdadır.
Ona her şeyi anlatabilirim.
Beni herkesten çok seven kişi annemdir” demesini isterdim.
Hayata dair ona verdiğiniz en önemli öğüt nedir?
Her zaman sağduyulu ve akıllı ol ama hayallerinden asla vazgeçme.
Yıllar sonra okuduğunda, ona bu satırlardan ne söylemek isterdiniz?
Senin annen olmak bu hayatta yaptığım en güzel şey. Seninle büyümek… Bazen tökezlemek, bazen korkmak, bazen ne yapacağını bilememek…
Bazen mutluluktan haykırmak, bazen endişeden gizlice ağlamak… Sana dair her şeyi, her hâlinle kabul etmek… Her yaşını doyasıya yaşamak… Büyümene, gelişmene tanıklık etmek… Bunların hepsi dünyanın en güzel duyguları.
Senin gibi bir kızım olduğu için çok şanslıyım. Seni çok seviyorum ve seninle gurur duyuyorum. Her zaman senin yanında, her zaman arkanda olacağım.